مناجاتنامه

 

   

                                              مناجات نامه

 

الهی کفی بی عزا ان اکون لک عبدا           وکفی بی فخرا ان تکون لـــــی ربا

                       انت کما احب ، غجعلنی کمــــــــا تحب

                                                                 امیرالمومنین ، امام علی ( ع )

 

الهی :

یکتایی ، بی همتایی ، قیوم و توانایی ، بر همه چیز دانایی ، در همه حال بینایی ، از همه عیب مصفایی ، از داشتن شریک مبرایی ، نه نیازمند مکانی و نه آرزومند زمانی ، نه کس به تو ماند و نه تو به کس مانی .

الهی :

 نگاه دار تا پشیمان نشویم و بر آن دار که سرگردان نشویم .

الهی :

دانایی ده که از راه نیفتیم و بینایی ده که در چاه نیفتیم .

الهی :

عذر ما را بپذیر و بر عیبهای ما مگیر .

الهی :

اگر پرسی حجت نداریم ، اگر سنجی بضاعت نداریم و اگر سوزی طاقت نداریم .

الهی :

آفریدی رایگان ، روزی دادی رایگان ، بیامرز رایگان که تو خدایی نه بازرگان .

 

                                                     از مناجات نامه خواجه عبدالله انصاری

 

                   40   پند از مولای متقیان امام علی ( ع  )

 

* توکل در امـــــــور           * تفکر در امـــــــــور          * اصرار در طاعـــت

* سعــی در اخلاص         * شکر بر نعمـــــــت         * راستی در گفتــــــار

* تقــــــــدم بر سلام        * ادب در کــــــــــلام          * تأ مل در جــــــواب  

* وفا بر عهــــــــــد           * سرعت در خیـــــــر        * نصرت بر جهـــــاد

* دادرسی در قضــا          * عطا در مقـــــــــــام         * عفو با قــــــــــدرت

* خدمــــت به مردم          * شفقـــــــــت با مردم       * خوشروئی با عیــال

* نوازش بر ایتــــام           * ایثار بر مساکیــــــن         * دلجوئی از غریبــان

* امداد بر مظلــــوم          * جوانمردی با مغلوب         * ملایمت با جهــــــال

* صبر در مصائـب             * پایداری در حــوادث          * استقامت در کــــــار

* احترام به والدیـــن         * اکرام به مهمــــــــان        * عیادت مریـــــــض

* مصاحبت با نیکان          * نظافـــــت در پوشش        * اندازه در معـــــاش

* مخالفت با نفـــــس       * پرهیز از خشــــــــم         * قصور در شهـــوت

* دوری از کبـــــــر            * کناره جوئی از بخل         * تعطیل در انتقــــــام

                                    * اجتناب از غیبـــــت

 

 

بار الها :

ای کریمی که بخشنده عطائی و ای حکیمی که پوشنده خطائی و ای صمدی که از ادراک ما جدائی و ای احدی که در ذات وصفات بیهمتائی و ای قادری که خدائی را سزائی و ای خالقی که گمراهان را راه نمائی :

  جان ما را صفای خود ده  و دل ما را هوای خود ده و چشم ما را ضیاء خود ده

                      ما را از فضل و کرم خود آن ده ، که آن به .

 

                                                                          ( التمــــاس دعــا )

نوشته شده توسط : سليمان حميدي